Johnny Jordaan
Is in 1924 geboren als Johannes Hendricus van Musscher. Zijn geboorte huis was op de hoek van de Rozen- en de Lijnbaansgracht. Maar hij heeft langer gewoond in Zandvoort en de Staatsliedenbuurt dan in de door hem bezongen Jordaan. Nu rust hij sinds 1989 op Vredenhof aan de Haarlemmerweg, samen met accordeonist Johnny Meijer, en de keizer van het Jiddische lied Leo Fuld.
Johnny Jordaan (7 februari 1924 – 8 januari 1989) was een Nederlands zanger en vertolker van het levenslied. Hij is bekend geworden door zijn liederen over Amsterdam en in het bijzonder over de Amsterdamse Jordaan.
Hij werd geboren als Johannes Hendricus van Musscher, en zong vanaf zijn 8e jaar, samen met zijn neef Carel Verbrugge (Willy Alberti) op straat en in cafés liederen om geld voor zijn familie bij elkaar te sprokkelen. Op 9-jarige leeftijd verloor hij een oog in een stoeipartij met Carel.
De naam Johnny Jordaan gebruikte hij vanaf zijn 14e, toen hij in zijn vrije tijd (hij werkte in verschillende baantjes) in cafés bleef zingen. Na de oorlog kreeg hij een baan als zingende kelner in het Amsterdamse café De Kuil.
In 1955 won hij een wedstrijd die platenmaatschappij Bovema had uitgeschreven om de Stem van de Jordaan te vinden. Hij bracht zijn eerste single uit, De Parel van de Jordaan en op de B-kant Bij ons in de Jordaan, en de liedjes werden gespeeld op het radiostation van de AVRO. De single verbrak alle records, en hij was opeens een nationale beroemdheid. Hij bracht in de jaren daarna ook nog een aantal singles uit, die alle erg succesvol bleken, alhoewel hij pas na 1961 ook door andere radiostations dan de AVRO werd gedraaid.
Door slecht financieel beheer kwam hij op zwart zaad te zitten. In 1962 opende hij een café in Rotterdam, dat aanvankelijk goed liep, maar hij moest deze zaak uiteindelijk door belastingschulden sluiten. Hij vertrok naar België, maar zijn heimwee was te sterk en in 1968 zorgde zijn goede vriendin Tante Leen ervoor dat hij weer terug kon komen naar Amsterdam. De platenmaatschappij betaalde zijn belastingschuld. Harry de Groot schreef een nieuw lied voor hem, n Pikketanussie, en zijn muziek bleek opnieuw populair. Hij toerde ook in Australië en Nieuw-Zeeland.
In 1970 liet zijn gezondheid het afweten, in korte tijd kreeg hij een lichte hersenbloeding en een aantal hartinfarcten. Uiteindelijk nam hij in 1972 afscheid van het publiek met een televisieshow met Tante Leen, Willy Alberti, Ramses Shaffy, Zwarte Riek, Harry de Groot en tekstschrijver Pi Veriss. Aan het eind zong hij het afscheidslied: Bedankt Lieve Mensen.
Incidenteel bleef de Stem van de Jordaan daarna nog optreden. Eind 1988 kreeg hij opnieuw een hersenbloeding, en op 8 januari 1989 overleed hij op 64-jarige leeftijd.
