De eeuwige vrijgezel      In het lokale buurtcafé botsen we tegen de eeuwige vrijgezel: het type dat graag avond na avond, weekend na weekend en jaar na jaar aan dezelfde bar aanschuift, eerst zonder, later mét buikje. In het midden van de Jordaan ligt het oudst feestcafé van Nederland: Café Nol (Westerstraat 109). Aan de bar buurtbewoner Edwin, met matje, leren jack en een broodje kroket van de snackbar om de hoek. Achter de bar staat Annemarie, de kleindochter van ´de ouwe Nol´. Over de vrouwen lacht Annemarie dat ze allemaal voor Edwin komen, die hier in het weekend achter de bar staat. We kunnen het ons nauwelijks voorstellen. ``Er komt van alles op ons af: studenten, zakenmannen, voetballers, boeren, tandartsen... Als je maar van hossen en inhaken houdt, ''zegt Annemarie, terwijl ze Dick  net als de rest een vaste klant  begroet. ``Wat leuk dat je er bén, had je niet verwacht na het voetballen, ''zegt ze tegen hem. Om ons heen wordt inderdaad druk gehost. Op de muziek van André Hazes en Peter Beensen of (op donderdagavond) dj Tjerk, springt de meezingende menigte heen en weer. Het interieur stamt nog uit de tijd van oma en opa Nol, die met glimmers en glas hun eigen gevoel van rijkdom creeerden. Glazen kroonluchters, tapijtbehang, rode leren barkrukken en kitsch glaswerk.' Café Nol, altijd lol' is de leus. Binnen de gemoedelijke sfeer van de familie Nol valt niemand buiten de boot. Ook de tachtigplusser niet. Uit het tijdschrift,   De N.L.  Koniginnenacht  Om Café Nol binnen te komen, moest je gisteravond aansluiten in de rij. Het Parool    Gevonden op internet. Bij Café Nol heb je altijd lol, aldus een groot uithang bord aan een nabijgelegen straat. Het is nog waar ook. Dit ras-jordaanse. Café herken je van verre aan kitscherige vitrage en rode tl-buizen. Er schallen smartlappen uit de speakers en vaak gaat er iemand rond met kaas en leverworst. Op weekdagen karaoke. dan wordt het pas echt lachen. Een aanrader, maar pas na negenen. Nol Westerstraat 109 (624 53 80). Very popular bar in true over-the-top Jordaan style: red lights, crystal chandeliers, floral wallpaper and of course loud Dutch evergreens, which the crowd sings along to at the top of their voices. Always full, especially during weekends eekends. 10 redenen waarom Café Nol zo geweldig is: 1- De gordijnen! Wit tule omgeven door rood licht, het is alsof je middenin een slagroomtaart staat. 2- Er komen heel veel lelijke mannen die smachtend om je heen blijven staan en je voorzien van drank en daar verder niets voor terug hoeven. 3- iedereen heet daar Mop. 4- Je mag er vrijelijk koorballen uitlachen die er ook komen, om uitgelachen te worden. 5- niets en niemand is hip. 6- Er staan allemaal porseleinen beeldjes achter de bar. 7- Ome Jan, de oude zeekapitein, is er altijd en als je geluk hebt mag je z´n pet op. 8- Als iemand iets lulligs over een ander zegt, is het commentaar: Aaach, zeik niet, die jongen heb ook een moeder." 9- De barvrouwen laten zich door niets en niemand opnaaien en gooien met ijsklontjes als iets ze niet zint. 10- waar kun je nou nog dertien keer op een avond zingen dat je een toetoetoeter op je waterskoeter hebt? Zucht...Café Nol...altijd lol.  ( Geschreven door: Roos Het officiële festival op de Westermarkt spreekt niet alle bewoners aan. AMSTERDAM - Het Jordaanfestival in de Westerstraat, gisteravond gehouden, gaat door voor het broertje van het Jordaanfestival op de Westermarkt, over twee weken. Minder professioneel, maar daarom des te leuker. "Hier is het meer van de straat." De tientallen leden van het Zwanenkoor  rode blouse, zwarte broek  zingen uit volle borst, op het podium tussen de cafés De Blaffende Vis en Nol in. Hun publiek staat rijen dik. Aan de Amsterdamse grachten wordt woord voor woord meegezongen, de meesten wiegen er een beetje bij. Topattractie en hekkensluiter Ronnie Tober moet dan nog komen, maar de stemming zit er goed in vanaf de eerste noot van het Jordaanfestival, voor de vierde keer in de Westerstraat gehouden. Medeorganisator Joost Beer (41), eigenaar van De Blaffende Vis en wonend boven zijn zaak, werkt samen met zijn overbuurman Nol Uilenbroek (58), uitbater van Café Nol. De twee hebben een duidelijke rolverdeling. Beer regelt de vergunningen, Uilenbroek doet de artiesten. De Gerard Jolings en Wolter Kroesen zijn onbetaalbaar, maar dat maakt de bezoekers weinig uit, weten ze inmiddels. Die gaan ook voor The Hot Shots - met Tjerk, Mick Harren en Quincy - en Barry van Vliet, bekend van 'een bossie rooie rozen'. Nol: "De bezoekers komen voor het levenslied. En dat krijgen ze. " Als het aan Beer en Uilenbroek ligt, sluiten steeds meer cafés in de Jordaan zich bij hen aan. Beer: "Vroeger werd overal in de buurt muziek gemaakt, was er kermis, waren er braderieën. Die sfeer wil ik graag terug. Dat gebeurt niet met het grote Jordaanfestival op de Westermarkt. "Dat is te professioneel. Dat is een concept dat je overal kunt neerzetten. Wij willen een festival van de straat. En ook dat concept werkt. Buurtbewoners slepen stoelen de straat op en de niet-Jordanezen mixen net zo gemakkelijk. De zomerzon en de nodige biertjes doen de rest. Cor van der Laan (70), oud-Amsterdammer en inmiddels woonachtig in Zwanenburg, komt speciaal voor het Zwanenkoor. Nee, het zit hem niet in de naam, maar in de muziek. "Ik ben een echte fan. "Op het Jordaanfestival op de Westermarkt zul je hem niet snel tegenkomen. "Veel te groot en te professioneel. "Herma Darmstadt (47), van de Lindenstraat, is er voor het bier, bekent ze. "En om iedereen uit de buurt weer te zien na de vakantie." Zoals Marjolein Donker (37) en Kok Mulleners (44). Feli Nicolaes (10) en haar vriendin Emma Wiedijk (9) vinden het festival 'een beetje saai, maar ook weer niet heel stom'. "Je kunt alleen maar naar muziek luisteren." Marja Bloem (41) is een rasechte fan van dat levenslied. Ze woont in de Boomstraat en is er tot nog toe elk jaar bij. Het andere Jordaanfestival is haar te professioneel. "Daar komt toch een ander type mensen. Hier is het meer van de straat." Noordermarkt Intussen is er nog geen tweehonderd meter verderop - net buiten gehoorsafstand, op de hoek van de Noordermarkt - een heel ander swingend feestje gaande. Dit weerspiegelt de smaak van de 'moderne' kant van de Jordaan, van de bezoekers van Latijns-Amerikaanse café-restaurants Duende en Luna. Die zijn niet van het levenslied, maar wel van swingende dansmuziek. En dat krijgen ze, tot bijna middernacht opgezweept met Cubaanse muziek van het trio Los Dos. De oude garde vergaapt zich aan de swingende heupen van de dansers.  Het Parool Verteld door een gids. In de Westerstraat is ook het Pianolamuseum gevestigd in een oud politiebureau, dat gebouwd werd in 1905. Een van de cellen is nu het toilet. Kijk, daar ligt Café Nol; erboven woonde Japie de manser, die geld ophaalde voor draaiorgels. De Volkskrant.  Voor echte Amsterdamse gezelligheid is er maar 1. De Kamer van Feesthandel ontmoet zanger Han van Mokum in Café Nol. Het gezellige Café is het decor voor een interview met een zanger die de gezelligheid van Amsterdam ademt. Dat humor bij Han van Mokum hoog in het vaandel staat is duidelijk, de bezoekers van Café Nol hangen aan zijn lippen maar de sympathieke zanger weet even tijd voor ons te maken. De kamer van Feesthandel. Nightlife Spot: Café Nol in dutch they say "altijd lol bij Café Nol" it meens something like, "always fun at Café Nol" it is a famous bar in Amsterdam. Written by Dila Al 40 jaar lol in Café Nol Het is het bekendste café van de Jordaan, misschien wel van Amsterdam, en zelfs ver buiten de grenzen van de hoofdstad is het bekend. „Het is geen buurtkroeg", zegt Nol van café Nol. Het café aan de Westerstraat bestaat deze zomer alweer veertig jaar. Elke avond is café Nol stampvol, schalt er Nederlandstalige muziek uit de boxen en zingen de stamgasten uit volle borst mee met André Hazes, Tante Leen, Johnny Jordaan, Rob de Nijs en Marco Borsato. „Daar komen ze voor", zeggen Nol en zijn vrouw Ans. Nol en Miep Uilenbroek, de ouders van Nol, zijn in 1966 begonnen met het café. Nol: „Ze wilden wat voor hun oude dag hebben. Mijn vader was al tegen de veertig toen hij met het café startte. Hij wist niet dat het vanaf het begin zo populair zou zijn." In de begintijd waren er live radio-uitzendingen met Manke Nelis en Johnny Jordaan, die Nol senior goed kende. „Mijn vader had altijd in cafés gewerkt en had daardoor een grote klantenkring. oor de live-uitzendingen is de bekendheid van het café landelijk geworden. De bezoekers komen nog steeds uit het hele land. Groningers en Brabanders komen na een daggie Amsterdam hier hun bezoek afsluiten." Café Nol is een beetje 'kitscherig' ingericht, vinden Nol en Ans. „De kristallen lampen boven de bar geven oranje licht. Dat kan je niet veranderen. De engel in de lamp hangt er al vanaf het begin. Iedereen wil er altijd tegenaan slaan. Je mag hier bijna alles doen, behalve aan de lampen zitten", grapt Nol. In 1979 namen Nol, broer Tobi, zus Ali en Ans het café over van hun (schoon)ouders. Nol en Ans gingen in 1991 alleen verder. Ans vertelt: „Johnny Jordaan en Tante Leen kwamen hier altijd en André Hazes. René Froger woonde hiernaast." Nol: „Van straatveger tot Koninklijk Huis, ze komen hier allemaal. Het bijt mekaar niet. Het is het huiskameridee, je wordt hier gauw opgenomen." Ans: „Ook het nieuwe publiek in de Jordaan heeft ons ontdekt." Soapies en andere bekendheden komen vaak even binnen-wippen. Hun foto's, gemaakt tijdens het bezoek aan het café, hangen in de twee kastjes buiten. „De hele bekenden gaan in de hoek, dan worden ze niet lastiggevallen. Bekend zijn heeft ook zijn tegens." „Het is een fascinerend beroep", zegt Nol. „Elke dag is anders. Er komen altijd verschillende mensen." Niet alleen Nol en Ans werken er lang, dat geldt ook voor het personeel. Willeke staat al tweeentwintig jaar achter de bar. Anne-marie, Dennis, Edwin en Henk, de portier, zijn al bijna tien jaar in dienst. Bron: De Echo           Door: Nicole Wijnjeterp